Alon

Alon to imię z hebrajskiego. Znaczy tyle co dąb. W tym języku ludzie często dostawali imiona wprost od przyrody, a dąb kojarzył się z siłą i długim życiem.

Imię wiąże się z kulturą żydowską i zostaje przy swoim jednym kształcie. Nie ma zdrobnień ani żeńskiej wersji. Chłopiec nazywa się po prostu Alon, tak samo w metryce, jak na podwórku. W Izraelu noszą je i dorośli mężczyźni, i mali chłopcy.

Dąb wraca w hebrajskiej Biblii nieraz, choćby ten pod Mamre. Może dlatego imię brzmi poważnie, mimo że jest krótkie.

Po polsku Alon nie ma swojego dnia w kalendarzu imienin. Nauczycielka czytająca listę obecności zatrzyma się na nim, bo między Kacprami i Zosiami brzmi obco. Ale imię trzyma się tego, od czego zaczęło: hebrajskiego słowa dąb.