Alesia

„Alesia" ma łacińskie korzenie, a znaczenie prowadzi w jedną stronę: obrończyni. Ta, która broni.

Za tym imieniem stoi konkretne miejsce. Alezja to galijska twierdza, gdzie w 52 roku p.n.e. Cezar pokonał Wercyngetoryksa. Wódz Galów poddał się po długim oblężeniu. Obrońcy przegrali, ale Rzymianie zapisali tę nazwę w kronikach i tak przetrwała do dziś.

Obrończyni to nie ozdoba. To ktoś, kto staje w czyjejś sprawie i nie ustępuje. Po łacinie imię brzmiało twardo, po polsku zmiękło w obrończynię, a znaczenie zostało to samo. Dziś Alesia brzmi w Polsce rzadko. Nie ma zdrobnień z listy, nie ciągnie za sobą patronki z kalendarza. Broni się sama. Kiedy nauczyciel czyta dziennik, to imię wyróżnia się między dłuższymi, popularniejszymi imionami i łatwo je zapamiętać.

Łacina dała rdzeń, a rdzeń mówi jedno: obrończyni.