Ianina

Ianina wyrosła z łaciny. To żeńska forma zbudowana na tym samym rdzeniu co Iohannes, a znaczy „bóg jest łaskawy". Brzmi znajomo, bo blisko jej do Janiny. Ale ta jedna litera zmienia sporo.

Samo znaczenie przywędrowało z daleka. Łacińscy pisarze przejęli je z hebrajskiego zwrotu i zapisali po swojemu jako Iohannes. Z tego pnia poszły później dziesiątki imion. Ianina stoi gdzieś z boku, rzadsza niż Joanna czy Janina.

W dzienniku klasowym takie imię od razu rzuca się w oczy. Nauczyciel przez lata spotka wiele Janin. Ianinę pewnie jedną.

I to „a" w środku każe czytać wolniej. Ale sens trzyma się mocno. Nadal znaczy „bóg jest łaskawy", a korzeń został łaciński.