Elshan

Elshan przyszło do nas z daleka, ze wschodu. To imię tureckie, złożone z „el", czyli lud albo naród, i „şan", czyli sława. Razem znaczy tyle co chwała ludu. Nosili je głównie Azerbejdżanie i Turcy, a do Polski trafiło z ludźmi, nie z jakimś słowiańskim korzeniem.

Po polsku brzmi jednak inaczej. Tutaj czytamy je jako „boska szlachetność", a to znaczenie doszło później, kiedy ktoś usłyszał w tych dwóch sylabach dostojeństwo, a nie zwykły tłum. Stare i nowe idą obok siebie.

Elshan nie ma swojego dnia w polskim kalendarzu. Sama litera „ş" zdradza obcy rodowód. Nie dorobiło się też zdrobnienia, więc chłopiec nosi je w całości, tak jak zapisano w metryce. A w tym zapisie wciąż widać dwa człony: „el", lud, i „şan", jego sławę.