Burak

„Burak" brzmi u nas swojsko, bo tak samo nazywa się warzywo z ogrodu. Ale jako imię żyje gdzie indziej. W Turcji Burak noszą chłopcy i mężczyźni od pokoleń, a znaczy tam błyskawicę. U nas prawie się nie zdarza.

Turecki Burak pochodzi od arabskiego Buraqa, skrzydlatego wierzchowca z nocnej podróży Mahometa. To słowo stoi blisko arabskiego barq, czyli błysku. Dlatego imię trzyma się światła i nagłego ruchu, a nie spokojnego blasku. Sens błyskawicy przylgnął do niego właśnie stąd, nie od słowiańskiego rdzenia, i został na dobre.

Po polsku Burak nie ma zdrobnienia. Nie ma Buraczka ani łagodniejszej wersji na co dzień. W dzienniku klasowym stałby sam, jedno krótkie imię obok dłuższych. A pod spodem wciąż to samo znaczenie: błyskawica.