Bogdana

Bogdana wzięła się z dwóch słowiańskich słów. „Bóg" i „dan", czyli dany. Razem znaczą dokładnie tyle: dana przez boga. Tu nic nie trzeba dopowiadać, bo sens leży na samym wierzchu, a nikt go nie dokleił później.

W Polsce częściej słyszymy męskie wersje tego imienia. Bogdan brzmi swojsko i pojawia się od dawna, a starsza pisownia Bohdan trzyma stare h. Bogdana to żeńska strona tej samej rodziny, tuż obok wariantu Bohdanna. Dziewczynka z takim imieniem staje więc blisko całej grupy pokrewnych form.

Imię jest rdzennie słowiańskie. Nie przyszło z kalendarza świętych, dlatego na liście imienin siada wśród imion rodzimych, a nie obok Katarzyn i Agnieszek. Krótkie. Wyraźne.

Bogdan rozszedł się daleko poza Polskę, aż po Ukrainę i Bułgarię. Ale kobieta o imieniu Bogdana nosi znaczenie, które nigdy się nie schowało: dana przez boga.