Xiaoling

Xiaoling przyszło do nas z Chin. Tam imię składa się ze znaków, a każdy znak coś znaczy. To nie jest imię odziedziczone w całości. Najczęściej pisze się je dwoma: 晓, xiǎo, czyli świt albo brzask, i 玲, líng, czyli czysty dźwięk uderzanego jadeitu. Razem dają to, co słyszymy: „świt i brzęk jadeitu".

Drugi znak lubi towarzystwo. Wchodzi w słowo 玲珑, línglóng, a mówi się tak o rzeczy drobnej i pięknie wykonanej, ażurowej jak mały dzwonek. To zwykłe, codzienne słowo o czymś zgrabnym. Chińskie dziewczynki noszą 玲 od pokoleń, a znak świtu dokłada pierwsze światło dnia.

W polskim dzienniku szkolnym to imię wyróżnia się od razu. Nie ma go w kalendarzu imienin, więc nikt nie obchodzi tu imieninowego dnia. Zostają dwa znaki i ich sens: brzask i brzęk jadeitu.