Szczęsny

Szczęsny to jedno z najstarszych polskich imion. Wywodzi się od słowa szczęście i mówi wprost, o co chodzi: szczęśliwy, pomyślny, mający fart. Dawni księża wpisywali je do ksiąg jako rodzimy odpowiednik łacińskiego Feliksa, więc jeden chłopak bywał raz Szczęsnym, raz Feliksem.

Imię ma swojego znanego nosiciela. Stanisław Szczęsny Potocki, magnat urodzony w 1753 roku, używał Szczęsnego jako drugiego imienia. Słowo pracowało podwójnie. Nazywało człowieka, a przy okazji życzyło mu pomyślności.

Żeńska wersja brzmi Szczęsna i znaczy to samo. Dziś usłyszysz je rzadko, ale na imieninach ktoś jeszcze wznosi toast za Szczęsnego. I dobrze, bo trudno o imię, które równie otwarcie życzy fartu. W metryce zostaje krótkie słowo: pomyślny.