Leticia

Leticia wyrasta z łacińskiego laetitia. To słowo znaczyło radość i szczęście, taką zwyczajną, z dobrego dnia. Rzymianie znali je dobrze. Bili nawet monety z napisem Laetitia i postacią trzymającą wieniec.

Do nas imię przyszło przez hiszpański, bo tam laetitia zmieniła się w Leticię i przyjęła się na dobre. W Polsce brzmi obco, ale mówi się je bez trudu. Nie dorobiło się swojskiego zdrobnienia, więc zostaje Leticia i w klasie, i na druku w urzędzie.

Ładne jest to, że znaczenie się nie zgubiło. Co znaczyło w Rzymie, to znaczy i teraz. Radość, szczęście, tyle. I trudno o prostsze przesłanie niż łacińskie słowo radość noszone jako imię.