Fedor

Fedor wychodzi z greckiego Theodoros. Złożono je z dwóch słów: theos, czyli bóg, i doron, czyli dar. Stąd znaczenie proste jak na dłoni: dar boży. Rzadko bywa tak, że dawny źródłosłów i dzisiejszy sens mówią to samo.

Do polszczyzny imię przyszło okrężną drogą, przez rosyjski. Dlatego brzmi u nas obco i tak też wygląda na klasowej liście. Nosił je Fiodor Dostojewski, a jego powieści rozniosły imię daleko poza Rosję, na półki i spisy lektur w całej Europie. W Polsce spotyka się je rzadko, częściej u rodzin o wschodnich korzeniach.

Fedor nie dorobił się polskich zdrobnień. Nie skróci go żadne zdrobnienie. Zostaje takie, jakie jest, jednym słowem. Grecki rdzeń widać pod rosyjską pisownią, a pod spodem czekają wciąż te same dwie cząstki. Dar boży.