Astrid

Astrid przyszło do nas z północy, ze staronordyckiego Ástríðr. Złożono je z dwóch germańskich słów: áss, czyli bóg, i fríðr, czyli piękna. Razem znaczą tyle co piękna jak bóg, a dawni Skandynawowie mierzyli tę urodę miarą swoich bogów, Azów.

W Polsce to imię brzmi obco i rzadko trafia do metryki. Nie dorobiło się zdrobnień. Nie ma Astrusi ani Asi po naszej stronie, bo forma została taka, jaka przyszła z języka.

Nosiły je za to znane kobiety. Astrid ze Szwecji została królową Belgii, a Europa opłakiwała ją po wypadku w 1935 roku. Astrid Lindgren napisała Pippi. Dzięki nim imię wyszło daleko poza Skandynawię i wciąż da się je spotkać. A gdy nauczyciel odczyta je z dziennika, zobaczy cztery litery, których nie da się skrócić, i dawne znaczenie: piękna jak bóg.